سال 427 فرمانروائى آن را رافع بن حسين بن مقن در دست داشت . پس از درگذشت او ، برادرزادهء وى ، ابو منعهء خميس فرزند تغلب بن حماد به حكومت آنجا رسيد و ازين راه ، سواى جواهر آلات ، پانصد هزار دينار بدست آورد . او در سال 435 از جهان رفت و پسرش ، ابو غشام ، جانشين وى گرديد . در سال 444 عيسى به او حمله برد و او را گرفته و به زندان انداخت و قلعه و اموال قلعه را متصرف شد . تا سال 448 كه مورد حملهء طغرل‌بيك قرار گرفت ولى توانست در برابر مقدارى مال با او مصالحه كند و او را روانه سازد . پس از درگذشت عيسى ، همسر وى ، كه اميرهء قلعه بود ، از ترس اينكه مبادا ابو غشام برگردد و بار ديگر بر قلعه تسلط يابد ، او را كشت ابو غشام چهار سال بود كه در زندان بسر ميبرد . اين زن ، بعد از كشتن ابو غشام ، اميرى بنام ابو الغنائم بن محلبان را به نيابت در آن قلعه گماشت و قلعه را تسليم ياران سلطان طغرل‌بيك كرد و رهسپار موصل شد . چيزى نگذشت كه فرزند ابو غشام او را كشت و انتقام خون پدر خود را از او گرفت . و شرف الدوله مسلم بن قريش نيز اموال او را تصاحب كرد . طغرل‌بيك فرمانروائى قلعه را به شخصى معروف به ابو العباس - رازى سپرد . اين شخص پس از شش ماه وفات يافت و ابو جعفر محمد بن احمد بن خشام معروف به مهرباط ، اهل ثغر ، [ ( 1 ) ] زمام امور قلعه را بدست گرفت و در آنجا بيست و يك سال اقامت كرد . پس از مرگ وى ،

--> [ ( 1 ) ] - ثغر ، شهرى است نزديك كرمان بر ساحل درياى هند ( لغتنامه دهخدا )